Rehabilitacja zawodowa

Rehabilitacja zawodowa ma na celu ułatwienie osobie niepełnosprawnej uzyskania i utrzymania odpowiedniego zatrudnienia i awansu zawodowego, przez umożliwienie jej korzystania z poradnictwa zawodowego, szkolenia zawodowego i pośrednictwa pracy.

Warsztaty Terapii Zajęciowej

Podstawy prawne

  • Ustawy z dnia 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2011r. Nr 127, poz. 721 z późn. zm.)
  • Rozporządzenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 25 marca 2004r. w sprawie warsztatów terapii zajęciowej (Dz. U. z 2004 r. Nr 63, poz. 587)

Warsztaty terapii zajęciowej

Warsztat oznacza wyodrębnioną organizacyjnie i finansowo placówkę stwarzającą osobom niepełnosprawnym niezdolnym do podjęcia pracy możliwość rehabilitacji społecznej i zawodowej w zakresie pozyskania lub przywracania umiejętności niezbędnych do podjęcia zatrudnienia.

Warsztat terapii zajęciowej realizuje zadania w zakresie rehabilitacji społecznej i zawodowej, zmierzające do ogólnego rozwoju i poprawy sprawności, niezbędnych do prowadzenia przez osobę niepełnosprawną niezależnego, samodzielnego i aktywnego życia – na miarę jej indywidualnych możliwości.

Do kosztów działalności warsztatu finansowanych ze środków Funduszu zalicza się koszty:

  • wynagrodzenia pracowników warsztatu, dodatkowego wynagrodzenia rocznego oraz należnych od pracodawcy składek od tego wynagrodzenia na ubezpieczenia społeczne, a także składek na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych oraz odpisów na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych – w przypadku ich ponoszenia,
  • niezbędnych materiałów, energii, usług materialnych i usług niematerialnych, związanych z funkcjonowaniem warsztatu,
  • dowozu uczestników lub eksploatacji samochodu, związanej z realizacją programu rehabilitacyjnego i niezbędną obsługą działalności warsztatu,
  • szkoleń pracowników warsztatu związanych z działalnością warsztatu,
  • ubezpieczenia uczestników,
  • ubezpieczenia mienia warsztatu,
  • wycieczek organizowanych dla uczestników warsztatu,
  • materiałów do terapii zajęciowej w pracowniach, w tym w pracowni gospodarstwa domowego.

Rozpoczęcie działalności gospodarczej i rolniczej przez ON

Podstawa prawna

  • Art.12a ustawy z 27 sierpnia 1997 r o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych ( Dz.U. Nr 214, poz. 1407 z 2010 r. z późn. zm.),
  • Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 17 października 2007 r. w sprawie przyznania osobie niepełnosprawnej środków na podjęcie działalności gospodarczej, rolniczej albo na wniesienie wkładu do spółdzielni socjalnej (Dz.U. Nr 194, poz. 1403 z 2007 r. z późn. zm.).

Osoby uprawnione

Osoba niepełnosprawna, która:

  1. zarejestrowana jest w powiatowym urzędzie pracy jako osoba bezrobotna albo poszukująca pracy nie pozostająca w zatrudnieniu,
  2. posiada aktualne orzeczenie o stopniu niepełnosprawności,
  3. w okresie 12 miesięcy przed dniem złożenia wniosku nie prowadziła działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, nie prowadziła działalności rolniczej w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników, w tym działów specjalnych produkcji rolnej, nie była członkiem spółdzielni socjalnej oraz nie posiada wpisu do ewidencji działalności gospodarczej,
  4. nie otrzymała wcześniej środków z PFRON lub z innych środków publicznych na podjęcie działalności gospodarczej, rolniczej albo na wniesienie wkładu do spółdzielni socjalnej,
  5. nie posiada zaległości w zobowiązaniach wobec PFRON,
  6. nie figuruje w Rejestrze Dłużników Niewypłacalnych ani nie orzeczono wobec niej zakazu prowadzenia działalności gospodarczej oraz nie toczy się postępowanie w tym przedmiocie
  7. spełnia warunki do uzyskania pomocy de minimis

Maksymalna wysokość środków

  1. Osoba niepełnosprawna może otrzymać środki na podjęcie działalności gospodarczej, rolniczej albo na wniesienie wkładu do spółdzielni socjalnej w wysokości nie przekraczającej 15-krotnego przeciętnego wynagrodzenia.
  2. Przez przeciętne wynagrodzenie należy rozumieć przeciętne miesięczne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w poprzednim kwartale od pierwszego dnia następnego miesiąca po ogłoszeniu przez Prezesa GUS w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.

Wyposażenie stanowiska pracy osoby niepełnosprawnej

Podstawa prawna

  • art.26e ustawy z 27 sierpnia 1997 r o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych (Dz. U z 2010 r. Nr 214 poz.1407 z późn. zm.)
  • rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 17 października 2007 r. w sprawie zwrotu kosztów wyposażenia stanowiska pracy osoby niepełnosprawnej (Dz.U. Nr 194, poz. 1404 z 2007 r. z późn. zm.).

Podmioty uprawnione

Z wnioskiem o udzielenie refundacji na wyposażenie stanowiska pracy dla osoby niepełnosprawnej zarejestrowanej w powiatowym Urzędzie Pracy w Szczecinku może wystąpić pracodawca (zgodnie z art. 3 Kodeksu Pracy), który (najważniejsze kryteria):

  1. prowadzi działalność przez okres co najmniej 12 m-cy przed dniem złożenia wniosku,
  2. zobowiąże się do zatrudnienia skierowanej przez PUP osoby niepełnosprawnej na podstawie umowy o pracę, powołania, wyboru, mianowania lub spółdzielczej umowy o pracę (art. 2 Kodeksu Pracy), przez okres co najmniej 36 m-cy,
  3. nie jest w stanie likwidacji lub upadłości,
  4. nie posiada zaległości w zobowiązaniach wobec PFRON,
  5. nie zalega z opłacaniem w terminie podatków, składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne oraz na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych,

Przy rozpatrywaniu wniosku uwzględnia się między innymi następujące kryteria:

  1. potrzeby lokalnego rynku pracy,
  2. liczbę osób niepełnosprawnych o wymaganych kwalifikacjach zarejestrowanych w powiatowym urzędzie pracy jako bezrobotne albo poszukujące pracy nie pozostające w zatrudnieniu,
  3. koszty wyposażenia stanowiska pracy,
  4. wkład pracodawcy w wyposażenie tworzonych stanowisk pracy,
  5. miejsce tworzenia stanowiska pracy,

O przyznaniu lub odmowie przyznania środków Starosta pisemnie powiadamia pracodawcę, w terminie 30 dni od daty złożenia kompletnego i prawidłowo sporządzonego wniosku wraz z wymaganymi załącznikami, nie wcześniej jednak niż w dniu podjęcia przez radę powiatu uchwały, o podziale środków na zadania z zakresu rehabilitacji zawodowej i społecznej.

W przypadku negatywnego rozpatrzenia wniosku Starosta sporządza uzasadnienie.

Po pozytywnym rozpatrzeniu wniosku Starosta wzywa pracodawcę do negocjacji warunków umowy oraz wysokości przyznanych środków. Negocjacje powinny zakończyć się w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania.

Maksymalna wysokość środków

  • Pracodawca może otrzymać środki na wyposażenie stanowiska pracy dla osoby niepełnosprawnej w wysokości nie przekraczającej 15-krotnego przeciętnego wynagrodzenia.
  • Przez przeciętne wynagrodzenie należy rozumieć przeciętne miesięczne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w poprzednim kwartale od pierwszego dnia następnego miesiąca po ogłoszeniu przez Prezesa GUS w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.

Jednym z warunków refundacji jest uzyskanie przez Pracodawcę pozytywnej opinii Państwowej Inspekcji Pracy odpowiednio, o przystosowaniu potrzeb wynikających z niepełnosprawności osoby zatrudnionej na wyposażonym stanowisku pracy lub spełnieniu warunków bezpieczeństwa i higieny pracy na tym stanowisku.

Wielkość czcionki
Kontrast